Portugués EN 9 grado: Pronombres: Tipos, funciones y usos
Palabra que sustituye o acompaña al sustantivo, evitando repetición e indicando persona, posesión, cantidad o relación.
Ex.: ele, aquele, meu, ninguém.
Subclases de pronombres
Pronome pessoal
Se refiere a las personas del discurso: 1ª, 2ª ou 3ª pessoa.
- Formas tónicas: usadas solas o para énfasis (mim, ti, ele, nós).
- Formas átonas: usadas unidas al verbo (me, te, se, o, a, nos, vos).
Pronome pessoal em adjacência verbal
- Ênclise: después del verbo (amar-me-ás).
- Próclise: antes del verbo (me amarás).
- Mesóclise: en medio del verbo, usado con futuro (amar-me-ás).
Contração de pronomes pessoais
Los pronombres personales (pronomes pessoais) pueden combinarse con complemento directos(complemento direto) e indirectos (indireto) en una sola forma.
me + o = mo / nos + o = no=lo / vos + o = vo-lo
te + o = to / lhe + o = lho / lhes + o = lho
Ex.: Dei um telemóvel à minha irmã.
complemento direto + complemento indireto
Dei-o à minha irmã
Dei-lhe um telemóvel
Dei-lho
Pronome pessoal “se”
Puede desempeñar diferentes funciones sintácticas o referirse a ciertas estructuras sintagmáticas.
- se reflexo: complemento direto (Ela penteia-se)
- se recíproco: complemento indireto (Eles abraçam-se)
- se impessoal: sujeito indeterminado (Diz-se que está a ficar cego)
- se passivo: partícula apassivante (Vendem-se maçãs.)
Pronome demonstrativo
Indica posición o referencia: este, essa, aquele, isto, isso, aquilo.
Pronome possessivo
Indica posesión: meu, teu, seu, nossa, vossos.
Pronome indefinido
Indica cantidad o identidad vaga: alguém, ninguém, tudo, algum, certo.
Pronome relativo
Une oraciones y retoma un término anterior: que, quem, cujo, onde.
¿Lo sabías?